Specjalistyka

2Pacjent ma prawo wybrać poradnię specjalistyczną i zatrudnionego w niej lekarza.
W przypadku nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, świadczenie w poradni specjalistycznej winno być zrealizowane w trybie nagłym, czyli w dniu zgłoszenia. Decyzję o przyjęciu pacjenta w trybie nagłym podejmuje lekarz.

Ze skierowaniem
Świadczenia w poradniach zakontraktowanych przez NFZ w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS) udzielane są na podstawie skierowania od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) lub innego lekarza udzielającego świadczeń w ramach umowy z NFZ. Skierowaniem do lekarza specjalisty nie jest karta informacyjna z leczenia szpitalnego, izby przyjęć czy szpitalnego oddziału ratunkowego.

Bez skierowania
Skierowanie nie jest wymagane do świadczeń: ginekologa i położnika, onkologa, okulisty, psychiatry, dentysty, dermatologa, wenerologa.
Skierowania do specjalisty nie muszą okazywać: osoby chore na gruźlicę; zakażone wirusem HIV; inwalidzi wojenni i wojskowi, osoby represjonowane oraz kombatanci; cywilne niewidome ofiary działań wojennych; osoby uzależnione od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego; uprawnieni żołnierze lub pracownicy, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.

Poza kolejnością
Do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej, w tym z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, mają prawo: osoby, które posiadają tytuł „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu” ; inwalidzi wojenni i wojskowi; kombatanci (pod pojęciem „kombatant” należy także rozumieć „osobę represjonowaną”). od 30.03.2012 roku – weterani poszkodowani w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa.

Kierowanie na badania diagnostyczne
Badania diagnostyczne, na które kieruje lekarz specjalista, należy wykonać na podstawie skierowania w miejscu wskazanym przez lekarza. Koszt badań mieści się w koszcie porady specjalistycznej. Na badania kosztowne (ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne – ASDK), takie jak rezonans czy tomografia, również kieruje lekarz z poradni specjalistycznej, jednak pacjent może je wykonać w wybranej przez siebie pracowni czy zakładzie diagnostycznym, z którymi NFZ odpisał odrębne umowy.
O potrzebie kierowania na badanie decyduje lekarz. Lekarz specjalista może kierować na wszystkie badania diagnostyczne niezbędne do rozpoznania choroby, postawienia diagnozy i prowadzenia terapii.
Specjalista, do którego skierowanie nie jest wymagane, sam zleca wykonanie potrzebnych mu badań.

Badania kontrolne
Jeśli pacjent objęty stałą opieką specjalistyczną wymaga wykonania badań kontrolnych pozostających w związku z prowadzonym leczeniem, skierowanie na te badania wystawia i pokrywa koszty ich wykonania świadczeniodawca udzielający świadczeń w poradni specjalistycznej. Dotyczy to również lekarza specjalisty, do którego pacjent ma prawo zgłosić się bez skierowania.

 

Kierowanie do innego specjalisty
Lekarz specjalista może skierować pacjenta do innego lekarza specjalisty. O taką konsultację może wystąpić do lekarza prowadzącego także sam pacjent. W przypadku kierowania pacjenta z jednej poradni specjalistycznej do innej, jako badania wstępne przekazywane są wyniki wszystkich dostępnych badań.

Kierowanie do szpitala
W przypadku, gdy pacjent objęty leczeniem specjalistycznym wymaga leczenia szpitalnego, lekarz z poradni specjalistycznej dołącza do skierowania wyniki badań diagnostycznych zgodnie z rozpoznanym schorzeniem, aktualną wiedzą i praktyką medyczną, umożliwiające potwierdzenie wstępnego rozpoznania.

Obowiązek informowania lekarza POZ
Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący pacjenta w poradni specjalistycznej zobowiązany jest do pisemnego informowania lekarza rodzinnego, o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, w tym czasokresie ich stosowania i dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych. Na podstawie zaświadczenia wydanego przez lekarza specjalistę, z rozpoznaniem choroby i zalecaną farmakoterapią, lekarz rodzinny może wystawiać recepty przez okres wskazany w zaświadczeniu od lekarza specjalisty.

 

Nie daj się zaskoczyć kiepskiej pogodzie.